เสือนอนกิน ...

เสือนอนกิน ...
"เสือนอนกิน" มักเป็นคำเปรียบเปรยที่ใช้กับคนที่มีอสังหาริมทรัพย์ให้เช่า และเก็บกินกระแสเงินสดไปเรื่อยๆ เย็นๆ
จนทำให้ใครแอบคิดเอาเองว่า การลงทุนในทรัพย์สินประเภทนี้นั้น "หมู" แค่มีเงิน หรือกู้เงินได้ ก็ลงทุนในทรัพย์สินประเภทนี้ได้
ข้อดีของการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ก็คือ สามารถใช้เงินคนอื่นสร้างการลงทุนให้ตัวเองได้ (OPM) เป็นทรัพย์สินที่มีมูลค่าเพิ่มขึ้นตามเวลา การบริหารจัดการไม่ยุ่งยากมาก และเราสามารถควบคุมการลงทุนของเราได้เป็นอย่างดี
แต่ก็มีข้อเสียที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง และมีสภาพคล่องไม่มากนัก
กูรูบางคนเปรียบเทียบการลงทุนในหุ้นว่า เหมือนการนัดสาวทานข้าว ถ้าเจอกันครั้งหนึ่งแล้วไม่ถูกใจ ก็แยกย้าย ลบเบอร์ทิ้งจากโทรศัพท์ไปได้ทันที (ขายหุ้นทิ้ง)
แต่การลงทุนอสังหาริมทรัพย์นั้นไม่ใช่ ... เพราะมันเปรียบเหมือนการแต่งงาน ที่แต่งแล้วใช่ว่าจะหย่าหรือแยกย้ายกันไปได้ง่ายๆ ที่สำคัญ แม้จะหย่าหรือแยกย้ายกันไปแล้ว ก็อาจมีภาระบางอย่างหลงเหลือติดตัวอยู่อีก
ดังนั้น ทุกครั้งเวลามีคนมาขอคำปรึกษาการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ผมจึงมักแนะนำให้เขาศึกษาแนวคิดการลงทุน วิธีการลงทุน พื้นที่ที่เขาจะลงทุน และลูกค้าในพื้นที่ให้ดีก่อนที่จะคิดกู้เงินมาซื้อทรัพย์นั้นๆ
ให้เวลากับการทำงาน ลงพื้นที่ ดูทรัพย์ ดูคน ดูคู่แข่ง ให้มาก เพื่อพัฒนาตัวเองให้เป็นเซียนพื้นที่ จนมีสายตาที่แหลมคมในการมองทรัพย์สิน ชนิดที่ว่ามองทรัพย์แล้วรู้ได้ทันทีว่า
แบบไหนลูกค้าชอบ แบบไหนลูกค้านิยมอยู่ แบบไหนทำเงิน แบบไหนไม่ทำเงิน
เพื่อจะได้สะสมอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าดีๆ ไว้ในพอร์ต นั่งๆนอนๆรับกระแสเงินสดทุกเดือน และกลายเป็น "เสือนอนกิน" มีชีวิตที่อิ่มหมีพลีมันได้ในแบบที่ต้องการ
ไม่ใช่ซื้อมั่วๆ ซื้อตามคำบอกของโบรกเกอร์ เซียน หรือวิทยาการที่ชอบหลอกขายของ ปล่อยของ
แล้วสุดท้ายเป็นได้แค่ "เสือนอนตาย" ต้องกัดฟันส่งกระแสเงินสดเข้าธนาคารทุกเดือนจนผอม และหิวโซ จนขาดใจตาย